Historia astronomii

Na początku astronomia skupiała się na obserwowaniu i prognozowaniu ruchów obiektów znajdujących się na niebie tylko i wyłącznie za pomocą oka ludzkiego. Co więcej, w niektórych miejscach ludzie budowali konstrukcje (takie jak na przykład Stonehenge) mające służyć właśnie celom astronomicznym. Poza funkcjami związanymi z kultem i obchodzeniem różnych obrzędów, tego typu astronomiczne budowle pomagały wyznaczać pory roku oraz określać długość pojedynczego roku.

Przed wynalezieniem takich narzędzi jak teleskopy, astronomia praktykowana była z miejsc o bardzo dobrej widoczności, takich jak wysokie budynki lub wzniesienia. Wraz z rozwojem cywilizacji, pionierami w astronomii byli Chińczycy, Grecy, Persowie, coraz żywiej interesowano się kosmosem i wymyślano nowe metody jego eksploracji. Pierwsze osiągnięcia w dziedzinie astronomii koncentrowały się na sporządzaniu map i układów gwiazd i planet. Dziś zajmuje się tym osobna gałąź astronomii, mianowicie astrometria.

Astronomia pozwoliła człowiekowi lepiej zrozumieć charakterystykę samej Ziemi oraz poznać i opisać zachowanie się innych planet i gwiazd. Warto nadmienić że według pierwszych teorii astronomicznych, Ziemia miała znajdować się w centrum całego Wszechświata.